3 σχόλια:

  1. Μέχρι τώρα έλεγα δεν μπορεί θα τα καταφέρουμε, θα αφυπνιστούμε.. θα.. θα... θα..
    Δεν θέλω να απελπιστώ και κυρίως δεν πρέπει να απελπιστείτε εσείς τα νέα παιδιά..
    Δεν μπορεί.. δεν γίνεται...
    Και στο πιο βαθύ σκοτάδι μπορεί να υπάρξει μια μικρή αχτίδα φωτός!
    Την καλησπέρα μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συγχαρητήρια!
    Απολογούμαι που τελικά δεν μπόρεσα να παραβρεθώ στην παρουσίαση του βιβλίου σου.
    Θα πρέπει να ξέρεις όμως ότι είμαι – είμαστε όλοι οι δάσκαλoί σου – πολύ περήφανοι για σένα.
    Συνέχισε, σε πείσμα των καιρών, να σκέφτεσαι και να εκφράζεις τις σκέψεις σου.
    Να μην ξεχνάς όμως να…. κάνεις και τις ασκήσεις των μαθηματικών...
    Πάντα επιτυχίες!
    Νίκη Μουτάφη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κυρία Νίκη!

    Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για πάρα πολλά.
    Ήδη μου λείπει το τετράδιο των μαθηματικών όπως ήταν στα χρόνια του Γυμνασίου, ακριβώς όπως το είχα φανταστεί (βλ. Οι Τύποι, η Λύπη και Δυο Τουλίπες).
    Θα προσπαθήσω να ξαναπεράσω σύντομα απ' το σχολείο!
    Μέχρι τότε, τους περιορισμούς που συναντάμε στις πράξεις της ζωής, να τους καταρρίπτουμε έναν - έναν.

    Γιάννης Βασιλόπουλος

    ΥΓ: Ωχ... πάλι 12:30πμ πήγε και δεν έχω κάνει μαθηματικά για αύριο. Δεν αλλάζει ο άνθρωπος. Αλλάζει; Αλλάζει! Θ' αλλάξει; Ποιος ξέρει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

εγγραφή στο blog

© Giannis Vassilopoulos. Από το Blogger.