Mute


Περισσότερο μου αρέσει να φτιάχνω, παρά να πίνω καφέ. Ή τουλάχιστον, να αναμιγνύω τα λίγα υλικά της παρασκευής του. Κάθε φορά με διαφορετική σειρά. Όμως πάντα επιμένω στις ίδιες αναλογίες, παρόλο που δεν ξέρω αν είναι τελικά οι σωστές. Βάζω τρεις κουταλιές ζάχαρη σε όλους τους καφέδες. Άλλωστε δεν  φτιάχνω καφέ για να με κρατήσει ξύπνιο. Αγρυπνούν για μένα η τηλεόραση ή το ραδιόφωνο. Πάντα κάποιο απ' τα δύο παριστάνει πως υπάρχει κίνηση στο σπίτι.

Αυτή τη φορά είναι  κλειστά. Ανοιχτό είναι μόνο ένα απ' τα πολλά παντζούρια, ίσα ίσα να φωτίζονται οι γραμμές απ' τα πλακάκια που θα πατήσω. Όταν ήμουν μικρότερος, προσπαθούσα να μην ακουμπώ τις γραμμές που χωρίζουν τα όριά τους. Είχα πείσει τον εαυτό μου πως κάτι κακό θα συνέβαινε, αν τα  πατούσα.

Φίλτρο στο μηχάνημα. Μέσα ένα γεμάτο καπάκι γαλλικός καφές και μια μυτούλα ακόμα, μήπως και δεν φτάσει. Το νερό ως το «τέσσερα» και κάτι της μεζούρας. Μετά από λίγο η στάθμη πλησιάζει το μηδέν. Πετάγονται οι ατμοί. Πρώτη φορά ακούγεται τόσο δυνατά. Ο καφές καταλήγει στο φλιτζάνι. Όλα έτσι ακούγονται αυτή τη φορά, που σιωπούν η τηλεόραση και το ραδιόφωνο.

Κουταλάκι του γλυκού απ' το συρτάρι - μία, δύο κουταλιές ζάχαρη. Κι εδώ ο ήχος διαφορετικός. Πέφτει κι η τρίτη, σαν να τη ρίχνω στον πάγκο. Ο αδερφός μου λέει πως ακούγεται όπως όταν πιέζουμε τη γροθιά μας στο χιόνι. Τέτοια ησυχία, μου είχε λείψει. Θα σπάσω τη συνήθεια μόνο και μόνο για να ξανακούσω τη ζάχαρη να βυθίζεται στον καφέ. Σκύβω πάνω απ' το φλιτζάνι, λίγο πριν ακουμπήσω το στόμιο. Μόνο μια κουταλιά ζάχαρη ακόμα. Μόνο μία. Κι ας μην πίνεται μετά. Έτσι κι αλλιώς, περισσότερο μου αρέσει να φτιάχνω καφέ, παρά να τον πίνω.

3 σχόλια:

  1. Ξέρεις, μ' αρέσει - παρόλο που εγώ ακούω μόνο μια φορά τη γροθιά στον χιόνι γιατί τον προτιμώ μέτριο. Δε βρίσκεις εύκολα ασυναρτησίες εδώ μέσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Eua Πως... υπάρχουν! Απλά τις έπνιξα κάτω απ' το επιπλέον "mute".
    Τελικά είναι προτιμότερο να ακούς τη γροθιά μόνο μια φορά για έναν μέτριο καφέ, ή τέσσερις για έναν γλυκό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι εμένα μου άρεσε πολύ από μικρή να αναμιγνύω τα υλικά είναι πολύ διασκεδαστικό.Α,και ναι από ότι φαίνεται υπάρχουν πολλές ασυναρτησίες εδώ μέσα το μόνο που χρειάζεται είναι να νιώθεις σαν τον συγγραφέα αλλά δεν είναι εύκολο ειδικά σαν ένα 15χρονο συγγραφέα.Εγώ σε νιώθω γιατί είμαι ότι κι εσύ.Συγχαρητηρια συνέχισε να γράφεις τόσο εκπληκτικά κείμενα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

εγγραφή στο blog

© Giannis Vassilopoulos. Από το Blogger.