μετά τη Σφαγή


Ο τελευταίος καιρός ήρθε σαν σκηνοθετημένος. Με βήματα προβαρισμένα, μ' έτοιμες λέξεις και χωρίς, προς το παρόν, να μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω, τον έζησα. Αφέθηκα στην αναπόδραστη σφαγή του. Το εισιτήριο για το παιχνίδι της Σφαγής, ήρθε κι εκείνο κι έκατσε ωραία ανάμεσα στα γεγονότα, στην ώρα του.

Οι ίδιοι άνθρωποι, σε άλλες συνθήκες, γίνονται άλλοι άνθρωποι. Γίνονται και ανθρωποφάγοι άμα λάχει. Γίνονται απειλή, έρωτας, θάνατος, γίνονται, από πολύτιμοι σύντροφοι, σκουπίδια, σωροί και πέτρινα σκαλοπάτια. Οι ρόλοι αντιστρέφονται στο δευτερόλεπτο, οι δεσμοί, σαν χημικές αντιδράσεις παρά σαν σχέσεις βάθους, αλλάζουν κι αυτοί ανεμπόδιστα, ασυναισθηματικά.

Ο τρόπος που, επίκαιρα, ανέβηκε αυτή η παράσταση έκανε την είσοδο στο θέατρο και την έξοδο από αυτό να μοιάζει βήμα από την αποβάθρα του μετρό προς το συρμό. Το μόνο ερώτημα, αν ο συρμός είχε ακόμα φτάσει, αν ήταν βήμα επιβίβασης ή μάλλον αποβίβασης.

Το Παιχνίδι της Σφαγής του Ευγένιου Ιονέσκο
Μετάφραση: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Σκηνοθεσία: Γιάννης Κακλέας
Σκηνικά: Γιάννης Κακλέας, Σάκης Μπιρμπίλης
Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Χορογραφία: Αγγελική Τρομπούκη
Ερμηνεύουν: Μαρία Διακοπαναγιώτου, Στέλιος Ιακωβίδης, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Λαέρτης Μαλκότσης, Χριστίνα Μαξούρη, Λεωνή Ξεροβάσιλα, Αγορίτσα Οικονόμου, Γιώργος Παπαγεωργίου, Νικόλας Παπαγιάννης, Πασχάλης Παπαδάκης, Πάνος Παπαδόπουλος, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Γιώργος Στάμος, Αναστασία Στυλιανίδη, Αρετή Τίλη, Έλενα Τοπαλίδου, Αγγελική Τρομπούκη, Γιωργής Τσουρής, Αλέξιος Φουσέκης, Βικτωρία Φώτα

0 comments:

Δημοσίευση σχολίου

εγγραφή στο blog

© Giannis Vassilopoulos. Από το Blogger.